Het faillissement lijkt stilaan onafwendbaar voor veel cultuurwerkers

Afgelopen week hebben een 20 tal productiehuizen het theaterseizoen 2019 - 2020 als afgesloten beschouwd. Als deze trend zich doorzet, moeten we er mee rekening houden dat 30% van de productiehuizen of toeleveranciers zoals licht & geluid de boeken moeten dicht doen in 2020.


Voor april en voor de rest van het voorjaar blijven de meldingen van geschrapte of uitgestelde evenementen bij Sabam binnenlopen.


Als we vanaf eind mei terug aan het werk gaan zullen we alleen al hier z’n 10 miljoen mislopen. De maanden maart en april behoren tot de drukste maanden van het jaar in de sector en die zijn we met zekerheid verloren. - Sabam -

Uitstel betekent daarom geen afstel. Producenten zoeken koortsachtig naar nieuwe data en voor sommige organisatoren is dat verhuizen van maart naar de zomer. Maar toch verwachten we pas in het voorjaar van 2021 opnieuw een positieve balans. Aangezien de geplande producties teren op eerdere ticketverkoop verwachten we in de zomer en het vroege najaar nog geen heropleving van de ticketverkoop.


De sector had de laatste 2 jaar eindelijk een heropleving. Vlamingen (her)ontdekte het theater en de ticketverkoop ging goed. 8 jaar lang is er aan die weg getimmerd, maar het corona virus maakt daar mogelijk een eind aan. We moeten er rekening mee houden dat de sector een herstelperiode nodig heeft van minstens 6 tot 12 maanden. Tenminste als we ons zelf niet in een recessie verliezen. We zullen opnieuw het vertrouwen moeten vinden om naar het theater te gaan, want het blijft een "luxe product" in economische slechte tijden.


Ook acteurs en muzikanten zijn nu tijdelijk of langdurig werkloos. Als artiest in Vlaanderen geniet je van een vangnet wanneer je minder werkt hebt, maar dat vangnet is er niet meer wanneer je langdurig geen artistieke prestaties doet.


Een faillissement zal voor sommige cultuurwerkers onafwendbaar zijn, met persoonlijke drama’s als gevolg. Dit omdat het grootste deel een éénmanszaak runt of een productiehuis in de vorm van een VZW. Die twee vormen van ondernemen zorgen ervoor dat de cultuurwerker persoonlijk aansprakelijk is voor alle schulden in zijn onderneming. Voor vzw’s is die wetgeving van persoonlijke aansprakelijkheid nog maar sinds 1 januari 2020 van kracht, de maatregel terugdraaien zou een deel van de VZW’s ademruimte geven, en wanneer het echt niet meer gaat persoonlijke drama’s kunnen vermijden. Zo blijven de persoonlijke spullen en de eigendom (huis, appartement) van de cultuurwerker gespaard van een beslag voor openbare verkoop.


Alle sectoren schreeuwen om hulp, maar de marges in het theater zijn minstens even klein als die in de Horeca.

Een noodfonds gaat een duwtje in de rug zijn. Maar wat eerder kan helpen is dat de (internationale) auteursrechten naar een minimum verlaagd worden, die zijn meestal het verschil tussen winst en verlies van een voorstelling.


Maar het belangrijkste zal zijn dat mensen opnieuw geld gaan uitgeven aan tickets en theater, en daar niet mee wachten tot in het najaar.


Dit artikel kwam tot stand met de medewerking van het cultuur loket en vsdc.


headersite.jpg
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
  • https://open.spotify.com/show/5VCEngNwtgHUReCVxpEESQ
  • Twitter
  • livepng
headersite.jpg

© 2021 theaternieuws.be by popehouse

Winkelwagen0