Mark Tijsmans, van flik tot politieker: “Ik ben een alleenmens”

Mark Tijsmans: van acteur tot musicalartiest, schrijver en politicus. Tijsmans (of kent u hem beter als flik Pasmans?) werd 50 jaar. Een mijlpaal, een moment om even terug te blikken, hét ideale moment om even in zijn hoofd te laten kijken. ’50, een mijlpaal? Ik voelde helemaal niets.’




Je bent acteur, zanger, auteur, docent en producent. Da’s heel wat. Het lijkt wel alsof je alles kan.


Mark: Ik ben eigenlijk een artistiek amuseur. Zo noem ik mezelf. Mijn motto is: ‘Allemaal verhaal’. In alles wat ik doe wil ik mensen amuseren met verhalen, zowel als schrijver, als acteur en als regisseur doe ik dat. In mijn ogen valt dat allemaal onder dezelfde noemer. Ik hou ervan om verhalen te vertellen, aanvankelijk was dat als acteur en later evolueerde ‘het brengen’ van een verhaal naar het zelf maken ervan, het creëren van iets.


Durf je van jezelf zeggen dat je in alles even goed bent?


Mark: Ik ben echt slecht in alles wat met de zakelijke kant te maken heeft. In 2000 richtte ik mijn eigen productiehuis ‘Negen op Tien Producties’ op, niet omdat ik zo nodig een eigen productiehuis wilde hebben, wel omdat je niet anders kan als je zoveel dingen doet. Ik ben dus zakelijk leider van mijn eigen productiehuis omdat het moet. Omdat ik alleen zo al mijn artistieke bezigheden op een correcte manier kan combineren.





Je begon je artistieke carrière op televisie. Voor mensen met een goed geheugen was dat in de soap ‘Het Park’, voor de iets jongere generatie werd je gezicht bekend in de reeks ‘Thuis’, maar bij het grote publiek werd je een bekende Vlaming als Wilfried Pasmans uit ‘Flikken’. Is Tijsmans een leve lang verbonden aan Pasmans?


Mark: Ik denk het niet. Dat is intussen zo lang geleden dat er al een generatie bestaat die dat niet eens meer geweten heeft. Maar ik vond het wel een fantastische tijd: ik rolde van de éne televisiereeks in de andere. Het is vandaag al bijna tien jaar geleden dat ik nog op het kleine scherm te zien was en ik geef het zonder problemen toe: ik mis dat enorm hard. Ik doe vandaag nog steeds heel leuke dingen maar ik mis het spelen in een televisiereeks. Dat is gewoon zo erg leuk. Toen ik anderhalf jaar geleden enkele weken meedraaide als Benny in ‘Thuis’, heb ik daar echt van genoten. Maar dat maakte ook dat ik opnieuw besefte hoe erg ik dat soort werk mis. Ik hoop uit het diepste van mijn hart dat ik ooit nog eens kan meespelen in een televisiereeks.

Intussen heb je ook een mooi palmares in de musicalwereld. Het begon allemaal met ‘Peter Pan’ in 2000. Hoe ben je daarin gerold?


Mark: Dat was regisseur Jos Dom zijn schuld. Hij had me aan het werk gezien met de Ketnet Band. Ik vond het al merkwaardig dat Jos steeds meer opdook tijdens onze optredens. Tot hij me vroeg of ik de rol van Peter Pan wilde spelen in de gelijknamige musical. ‘Je moet die rol spelen zoals je op het podium staat met de Ketnet Band’, zei Jos. Tijdens de optredens met de Ketnet Band hield ik ervan om de kinderen in het publiek een beetje te jennen en dat was nu net wat Peter Pan moest doen. Acteren deed ik al langer en zingen kon ik mijn hele leven al dus heb ik maar toegezegd. Het was Jos die voor mij de musicalwereld geopend heeft.


Neem daarbij nog eens de zeventien boeken die je al schreef. Op je 50e mag je vandaag terugkijken op een rijk gevulde artistieke carrière. Mis je iets in ’50 jaar Mark Tijsmans’?


Mark: Ik denk het niet. Ik heb alles wat ik de voorbije jaren deed echt graag gedaan. Liever dan terug te kijken op de voorbije 50 jaar, kijk ik vooruit naar de jaren die nog gaan komen. Stiekem hoop ik dat ik mag eindigen in een kasteel midden in een gigantisch bos. Hoewel dat kasteel misschien eerder een kinderdroom is. Het mag ook wel een klein huisje zijn, zo lang het maar midden in een groot bos is.


Helemaal alleen?


Mark: Ja, ik ben een kluizenaar, een alleenmens. Let op! Ik ben niet eenzaam, helemaal niet. Maar ik hou ervan om alleen te zijn. Ook liefdesrelaties zijn niets voor mij. Ik heb wel een aantal relaties gehad met vrouwen, maar dat werkte niet. Toen heb ik me ge-out als homo maar al snel bleek dat ik bij mannen net hetzelfde gevoel had als bij vrouwen, de seksuele aantrekkingskracht ontbreekt. Uiteraard voel ik wel liefde voor mijn familie maar een liefdesband in een relatie, dat heb ik nog nooit gevoeld. Ik hou van mensen zolang ze niet te dichtbij komen, eens dat gebeurt, is het voor mij genoeg geweest.


Wat is dat eigenlijk, een alleenmens?

Mark: Ik ben graag alleen. Ik geniet daarvan. Ik ben alleen IN de wereld. De wereld die ik mooi vind, waar ik van hou en waarin ik me goed voel, waarin ik me helemaal niet eenzaam voel. Ik ben dus niet alleen OP de wereld. Ik hou ervan om helemaal alleen thuis te komen en om te genieten van de rust in mijn huis. Soms kan ik zelfs kwaad worden als dan plots de bel gaat.


En toen was er politiek. Hoe ben je daarin gerold?


Mark: Correct, daar ben ik effectief ingetuimeld. Tijdens de zoveelste staking van het openbaar vervoer, kocht ik me uit protest en frustratie een lidkaart van N-VA. Enkele dagen later kreeg ik een mail van een zekere Bart De Wever met de vraag: ‘Bent u wie wij denken dat u bent?’ Ik heb een mening en daar kom ik graag voor uit. Gevolg: in 2018 kwam ik op voor de gemeenteraadsverkiezingen. Met een plekje net niet onderaan op de lijst was de kans klein dat ik verkozen zou worden. Toch haalde ik de tiende meeste stemmen van de partij en zo ben ik nu gemeenteraadslid in Antwerpen. Het is altijd fijn om een nieuwe wereld te leren kennen. Bovendien zijn er ook wel wat dingen die ik wil veranderen om het leven van professionelen in de artistieke wereld beter te maken. Maar ik moet bekennen dat dat erg moeilijk zal worden en dat ik vandaag al een beetje gedesillusioneerd ben. Eén ding is zeker: ‘Mark Tijsmans in de politiek’ wordt een eindig verhaal.


Wat mag dan wel in jouw toekomstverhaal staan mocht je het helemaal zelf schrijven?


Mark: Ik speelde nog nooit mee in een film, dat wil ik best graag eens doen. Uiteraard zou ik het ook fantastisch vinden om nog eens op televisie te komen. In een reeks welteverstaan, quizzen is niets voor mij. Verder staat Nederland veroveren op mijn verlanglijstje. Hoewel veroveren… verkennen als acteur of als schrijver klinkt ook al fantastisch. En na ‘De ridders van de ronde keukentafel’ mag ook van mijn boek ‘Het geheim van te veel torens’ een musical gemaakt worden. Er zijn al ver gevorderde gesprekken dus ik hoop dat die droom in 2020 alvast werkelijkheid wordt.

Maar nu eerst de repetities voor de musical ‘Charlie Brown’ waarin je de rol speelt van… een hond.


Mark: Ja, nen hond! Maar Snoopy is een hond waar je best wel wat mee kan. Eigenlijk zitten er 27 personages verborgen in één hond. Het was Jos Dom die me vroeg om die rol te spelen. En als ik even terugdenk aan een twintigtal jaren geleden, dan heeft ‘ja’ zeggen op een vraag van Jos me best wel een mooie toekomst opgeleverd. Dus als Jos iets vraagt, dan doe ik dat.


Wat staat er verder nog in de agenda?


Mark: In het voorjaar staan we op het podium van het Fakkeltheater met ‘Leve de koning’ van De Markiezen vzw, ik werk aan mijn volgende boek en intussen geef ik ook opnieuw concerten. Kleinschalig en betaalbaar, enkel ik en een pianist. We willen vooral geen druk op onze schouders voelen. Het repertoire bestaat uit bestaande Nederlandstalige nummers van onze andere Louis Neefs, aangevuld met anderstalige nummers die we vertaalden naar het Nederlands. Elvis, Eros Ramazzotti en Laura Pausini zijn enkele artiesten die de revue passeren. Tussen de nummers door blijf ik doen waar ik het beste in ben: onzin verkopen.


Dan kan ik je alleen maar veel succes wensen met al die onzin. En uiteraard met je vele andere artistieke bezigheden. Bedankt voor het gesprek.





headersite.jpg
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
  • https://open.spotify.com/show/5VCEngNwtgHUReCVxpEESQ
  • Twitter
  • livepng
headersite.jpg

© 2021 theaternieuws.be by popehouse

Winkelwagen0