We are her(e): Leven als zwarte vrouw in een witte wereld

Leven als zwarte vrouw in een witte wereld, dat is altijd hyperzichtbaar zijn en tegelijkertijd haast onzichtbaar. Dat is opgroeien met veel meer ramen dan spiegels.

Schrijfster (“Brief aan Cooper en de wereld”, “Zwart”, “Brown Girl Magic”, “Black-Out”) en columnist bij De Standaard, Dalilla Hermans, onderzocht haar eigen ervaring de afgelopen jaren in boeken en columns.

Voor haar eerste theaterstuk wilde ze, voorbij de eigen blik, de bijzondere ‘sisterhood’ die er tussen zwarte vrouwen leeft, capteren.


Samen met Abigail Abrahams stelde ze een gastenlijst op, van zwarte vrouwen in Vlaanderen en Brussel die zij inspirerend vinden, en de twee nodigden hen uit voor een verblijf van 24u in Villa Hellebosch.

Liefst 31 vrouwen, (actrices, zangeressen, tekenaars, schrijvers, sociaal werkers, poets, danseressen) van begin twintig tot de vijftig voorbij, kwamen.


Wat daar gebeurde was magisch. Het ging ver voorbij schoonheid, voorbij lachsalvo’s, voorbij heupen die allemaal op de beat dansten, voorbij samen eten en bijbabbelen. Geen van de vrouwen zal ooit nog helemaal dezelfde zijn na dit weekend. Alles werd er op tafel gelegd, trauma’s waarvan ze niet eens wisten dat ze ze hadden. Vreugde ook, intense vreugde, en een diep besef van de nood aan samenkomen, delen, en eigenliefde puren uit de natuurlijke connectie met elkaar.


Op basis van audio, video en fotomateriaal van dit bijzondere verblijf schrijft Dalilla Hermans her(e). Abigail Abrahams staat op scène. Geen monoloog, maar een dialoog. Tussen zwarte vrouwen onder elkaar. Tussen zwarte vrouwen en de witte blik op hen.

We are her(e).




Recente blogposts

Alles weergeven
headersite.jpg
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
  • https://open.spotify.com/show/5VCEngNwtgHUReCVxpEESQ
  • Twitter
  • livepng
headersite.jpg

© 2021 theaternieuws.be by popehouse

Winkelwagen0